İRADE

İRADE İnsanın iradesinden daha üst bir merci yoktur… Ne kaderin çizdiği yollar, Ne hayatın omuzlara bıraktığı yükler, Ne de dünyanın insanın ruhunu yoran o bitmeyen karmaşası… Hiçbiri, insanın içindeki seçme gücünden daha büyük değildir. Çünkü insan, yalnızca başına gelenlerden ibaret değildir. İnsan; kırıldıktan sonra nasıl ayağa kalktığıdır. Kaybettikten sonra neye tutunduğudur. Ve en çok da, karanlığın içindeyken hangi yöne yürümeyi seçtiğidir. Hayat bazen insanı sessizce tüketir. Öyle anlar olur ki insan, kendi içindeki ışığı bile kaybettiğini sanır. Yorulur… Dağılır… İçinden hiçbir şey yapmak gelmez. Ama insanı gerçekten belirleyen şey, kaç kez düştüğü değildir. Kaç yara aldığı da değildir. İnsanı asıl belirleyen şey; O yaraların içinde hangi ruhu büyüttüğüdür. Çünkü bazı insanlar acının içinde karanlık üretir. Bazıları ise aynı acının içinden bambaşka bir güç doğurur. İşte irade tam da burada ortaya çıkar. İrade; insanın içindeki en sessiz ama en güçlü merkezdir. Bağırmaz. Gösteriş yapmaz. Kendini ispat etmeye çalışmaz. Ama bir kez gerçekten karar verdiğinde, İnsanın içindeki bütün karmaşayı susturur. Çünkü bazen insanı hayatta tutan şey umut değildir. Karardır. Ve bazı kararlar vardır ki, Bir insanın bütün kaderini sessizce değiştirir. Kimsenin görmediği bir gecede alınır o kararlar… İnsan kimseye anlatamaz belki. Ama o an, kendi içinde başka birine dönüşmeye başlar. Çünkü dış dünyadaki her savaş, önce insanın içinde başlar. İnsan önce kendi korkusunu yenmek zorundadır. Önce kendi zihnindeki dağınıklığı susturmak zorundadır. Önce kendi ruhunun içindeki o kırılmış sesi ayağa kaldırmak zorundadır. Çünkü kendi içini yönetemeyen biri, hayatını da yönetemez. Ve insanı yalnızca olaylar yönetmez… Enerjiler de yönetir. Bazı insanlar sürekli korkunun enerjisiyle yaşar. Bu yüzden hayat nereye giderse gitsin, içlerinde hep bir güvensizlik büyür. Bazıları öfkenin enerjisini taşır. Girdikleri her ortamda görünmez bir savaş hissi oluşur. Bazıları ise eksiklik duygusuyla yaşar. Ne kadar sahip olursa olsun içindeki boşluk kapanmaz. Çünkü enerji, insanın sürekli neyi düşündüğüdür. Neye inandığıdır. İçinde hangi duyguyu beslediğidir. İnsan zamanla düşündüğü şeye dönüşür. Bu yüzden bazı insanların yanında sebepsiz yere yorulursun. Bazılarının yanında ise tek kelime konuşmadan huzur hissedersin. Çünkü enerji kelimelerden önce çalışır. Ruh, ruhu tanır. Ve insan, hangi enerjiyi büyütüyorsa sonunda onun kaderine yaklaşır. Sürekli karanlığı besleyen biri, ışığı göremez hale gelir. Sürekli kaosu besleyen biri, huzuru taşıyamaz. Ama içindeki merkezi koruyan biri… Dünyanın bütün gürültüsünün ortasında bile yönünü kaybetmez. İşte bu yüzden netlik çok önemlidir. Netlik; insanın kendi ruhunda bir merkez oluşturabilmesidir. Ne istediğini bilmesidir. Neye “evet”, neye “hayır” diyeceğini ayırabilmesidir. Çünkü dağınık bir zihin insanın enerjisini parçalar. Parçalanmış enerji ise insanı sürekli savurur. Ama toparlanmış bir irade… İnsanın içindeki gücü tek bir noktada toplar. Ve o güç, insanın bütün hayatını değiştirebilir. Gerçekten güçlü insanlar bunu bağırarak göstermez. Çünkü onların enerjisi zaten hissedilir. Bazıları sessizdir… Ama girdikleri ortamın havası değişir. Çünkü gerçek güç ses yükseltmekte değil, İnsanın kendi merkezini kaybetmemesindedir. Ve sonra mertlik gelir… Mertlik, insanın kendine ihanet etmeden yaşayabilmesidir. Kırıldığında bunu inkâr etmemesidir. Canı yandığında sahte bir güç maskesi takmamasıdır. Ama aynı zamanda düştüğü yerde kalmayı reddetmesidir. Mert insan gerçeği çarpıtmaz. Ne kendi içinde… Ne insanların karşısında… Olduğu gibidir. Nettir. Dik durur. Ve tam da bu yüzden güçlüdür. Hayat herkesi sınar… Kimi zaman yalnızlıkla… Kimi zaman kayıpla… Kimi zaman insanın kendi zihniyle… Ama en büyük savaş hiçbir zaman dışarıda değildir. En büyük savaş, insanın kendi içinde verdiği savaştır. Çünkü insan bazen dünyaya karşı değil, Kendi karanlığına karşı ayakta kalmaya çalışır. Ve irade… O savaşın görünmeyen hükümdarıdır. İnsan sandığından çok daha güçlüdür. Yeter ki kendi içindeki sesi, dünyanın gürültüsüne teslim etmesin. Çünkü günün sonunda geriye tek bir gerçek kalır: İnsan, kaderinden önce seçimleri kadar olur. Ve bazen bir insanın bütün hayatını değiştiren şey… Kimsenin bilmediği bir anda, Sessizce verdiği tek bir karardır. Nevin AÇAR, Klasik ve Ezoterik Astrolog