NEVİN AÇAR
Yok Oluştan Var Oluşa: Benim Hikâyem” 1985’in 5 Temmuz sabahında, İzmir’in tuz kokan rüzgârında dünyaya geldim. Hayatım, daha en başından beri sıradan bir çizgide akmadı. Benim yolculuğum, “Neden yaşıyorum?” sorusuyla başladı… Ve “Kimim?” sorusuyla bambaşka bir yola dönüştü. Her döngüde aynı kapılara vuruyor, her acıda aynı düğümlere rastlıyor, her yenilgiyle yeniden doğuyordum. Bu tekrarların bir anlamı olmalıydı. İşte o anlamı ararken yolum; tasavvufla, astrolojiyle, kozmik sistemle ve kuantumun görünmeyen matematiğiyle kesişti. Ay’ım Kovada olduğu için içimdeki merak hiç susmadı. Her şeyin ardındaki katmanı, perdenin arkasındaki sesi, varlığın özündeki titreşimi hep duymaya çalıştım. “Yetmez” dedim kendime, “Bir anlam daha olmalı.” Ve tabii yaşam planıma yerleşen Akrep vurgusu… Defalarca öldüm, defalarca dirildim. Her çöküş, beni daha derine; her yeniden doğuş, beni daha hakikate çekti. Zorluklar benim hocam, kırılmalar ise benim anahtarım oldu. Bugün hâlâ yoldayım. Anlam, anlama, sorma ve sorgulama ruhum hâlâ canlı — hiç sönmedi. Ben hem karanlığın içinden çıkan ışığım, Hem ışığın içinde yol arayan bir yolcuyum. Aşık Veysel’in dediği gibi: “Uzun ince bir yoldayım… Gidiyorum gündüz gece.” Ve ben, bu yolda kendi varlığımı her adımda yeniden yazıyorum.