Yol kendinden kendineydi.

"Yol kendinden kendineydi, hep öyleydi… Zor bir yıldı 2025… Ruhlarımız yorgundu, kalplerimiz daralıyordu. Bir yanımız “bitse de gitsek” dedi, diğer yanımız “sabret, geçecek” diye fısıldadı. Her gün başka bir sınavla uyandık; bazen duygusal fırtınalarla, bazen maddi endişelerin ağır gölgesinde… Ama her defasında bir yerlerde bir ışık vardı. Küçük, sönmeye yüz tutmuş ama hiçbir zaman tamamen sönmeyen bir ışık. Bu yıl bizi sınadı, bizi bizden aldı, sonra yeniden bize getirdi. Güvendiğimiz ellerin boşluğu, inandığımız kalplerin sessizliğiyle tanıştık. Ruhlarımız defalarca yaralandı, yaralandı ama… her yaradan bir öğreti doğdu. Her acı, kalbimizin başka bir odasını aydınlattı. Ve sonunda anladık: Hayat bizi cezalandırmıyor, bizi olgunlaştırıyordu. Ruhun sınavı “Neden ben?” demek değilmiş. Gerçek soru, “Bu yaşadıklarımdan kim oluyorum?”muş. Ve bunu fark ettiğinde değişirsin. Artık kendini ispat etmeye çalışmazsın. Kendini kanıtlamayı bıraktığında büyürsün, sessizleşirsin, zarifleşirsin. Ve bazı insanlardan öfkeyle değil, içten bir “anladım” diyerek uzaklaşırsın. Birine kendini ispatlamaya çalışmanın boş bir çaba olduğunu anladık. Çünkü en büyük zafer, kendinle barıştığın o sessiz anda gizliydi. Artık biliyoruz: Gerçek güç bağıra çağıra direnmekte değil; sessizce “evet” diyebilmekte. Gerçek sevgi, başkasına değil, önce kendine duyulan şefkatte. Sen, sana acı verenlerden olma. Sevgiye inan. Kalbini, tüm kırıklarına rağmen sevgiye aç. Çünkü sevgi, kırık kalplerde kök saldığında en hakiki hâlini bulur. Ve sen bunu öğrendin. Yeniden sevmeyi, affetmeyi, kendi kalbinde huzuru bulmayı öğrendin. Artık acıdan korkmuyorsun, çünkü biliyorsun: Her yara, seni bir üst basamağa taşıyan ilahi bir planın parçası. Yürü artık, sıradağlar gibi dimdik. Yüreğinde sevda, dilinde şükür, gözlerinde umutla. Ek gönüllere aşkı, vahyi ve umudu korkusuzca. Her sessiz kalbin hikâyesini bilen bir varlık var. Her daim seninle… Allah var, unutma! Uzaklaşırsın. Sessizlik zayıflık değil, farkındalığa geçiş hâlidir. Bazı savaşlar gürültüsüz kazanılır… 2026’ya Niyet Allah’ım… Bu yeni yılda kalbimizi sevgiyle yıka. Korkularımızı sabırla, eksiklerimizi şükürle tamamla. Ruhumuzun öğrenmesi gerekenleri kolaylıkla anlamamıza izin ver. Bizi, bizi unutturan her şeyden arındır. Kendimizden uzaklaştığımız anlarda, bizi yeniden kalbimize döndür. Yeni yılda; her gözyaşımız rahmete, her kaybımız hikmete, her bekleyişimiz sevince dönüşsün. Kalplerimize ferahlık, yollarımıza ışık, sözlerimize hakikat ver. Ve bu yıl, bizi “olmamız gereken hâl”e yaklaştırsın. Allah’ım… Bu yeni yılda kalbimizi sevgiyle yıka. Korkularımızı sabırla, eksiklerimizi şükürle tamamla. Ruhumuzun öğrenmesi gerekenleri kolaylıkla anlamamıza izin ver. Nevin Açar Astro Sirius Spica